Παρασκευή, 18 Ιανουαρίου 2008

Το κλείσιμο του εγκλήματος των υποκλοπών.

Η αξιοπιστία, η έλλειψη εμπιστοσύνης για την κυβέρνηση, για τον κ. Καραμανλή, τον κ. πρωθυπουργό, έχει πάρει πια διαστάσεις χιονοστιβάδας. Συγκάλυψη, ατιμωρησία, αδιαφάνεια, κατάχρηση εξουσίας, κατάχρηση των χρημάτων του Ελληνικού λαού.

Σ' όλα αυτά τα φαινόμενα, προστίθεται σήμερα και ένα ακόμα γεγονός. Το κλείσιμο του εγκλήματος των υποκλοπών. Και αυτό το ίδιο αποτελεί έγκλημα. Έγκλημα απέναντι στη διαφάνεια, έγκλημα απέναντι στο αίσθημα δικαίου του Ελληνικού λαού.

Ο πρωθυπουργός είχε πει για το έγκλημα αυτό, ότι θ' αποδοθούν οι ευθύνες όσο ψηλά κι αν βρίσκονταν.

Και βλέπουμε ακόμα αποδίδονται οι ευθύνες ????

3 σχόλια:

kostas είπε...

h N.D exei trelathi me tin lamogia kai ta polla ta skandala tis den elenxetai h katastash kai apo oti katalavenw tha exoume soria apokalipseon giati oenas karfoni tous alous opote olla tha vgoun stin fora.

tzenh είπε...

Tora epiveveonetai o Papandtreou otan elege prin 3 mines oti ta simferonda (ekdotikh ikoi , kanalarxes ,dimosiografoi) prospathoun na pliksoun kai na dialisoun,na diaxorisoun to pasok.

etsi evgazan senaria diaspasi kai polosis

epidi to pasok einai o laos kai fovoude ton lao

S είπε...

Ο στόχος των «ομίλων – συγκροτημάτων» είναι: Η ανατροπή του Γιώργου Παπανδρέου και η αντικατάστασή του με κάποιον δικό τους άνθρωπο. Γι αυτό και ο Γιώργος υπονομεύθηκε σχεδόν από την πρώτη ημέρα που ανέλαβε την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ. Και είναι χαρακτηριστικό πως έκανε τρία χρόνια στην ηγεσία του Κινήματος για να δει ένα πρωτοσέλιδο υπέρ του στις θεωρούμενες φιλικές προς αυτόν εφημερίδες.

Την ίδια στάση ή μάλλον χειρότερη κράτησαν και τα «φιλικά» κανάλια, τα οποία μεγέθυναν οτιδήποτε δεν πήγαινε καλά στο ΠΑΣΟΚ, είτε αυτό ήταν σημαντικό είτε ασήμαντο, ενώ την ίδια στιγμή κατάπιναν "την κάμηλο" της κυβερνητικής ανικανότητας και της επίθεσης στα λαϊκά εισοδήματα.

Το σκηνικό της υπονόμευσης συνεχίστηκε μέχρι τις εκλογές, ώστε να είναι σίγουρη η έκβαση της εκλογικής διαδικασίας και να μπορέσουν, στη συνέχεια, να οδηγήσουν τα πράγματα εκεί που ήθελαν.

Πρώτη τους επιλογή, για διάδοχος του Γιώργου Παπανδρέου ήταν ο Βαγγέλης Βενιζέλος, πρωταγωνιστής της εσωστρέφειας με τη βοήθεια και του Γιάννη Πρετεντέρη. Ο οποίος έθετε κάθε φορά, από «Το ΒΗΜΑ» το θέμα γύρω από το οποίο θα κινούνταν η κριτική των βουλευτών κατά της ηγεσίας, καθώς οι βουλευτές έχουν εθιστεί στο να ξεκινούν τη μέρα τους διαβάζοντας την πρωινή εφημερίδα του Λαμπράκη και ειδικότερα τις στήλες «Πανδώρα», «Βηματοδότης» και τη στήλη του Πρετεντέρη.

Από κοντά και το συγκρότημα Μπόμπολα, με το «Έθνος» και το Mega (στο οποίο εκείνος καθορίζει τη γραμμή) και έχει μεγάλα συμφέροντα στα δημόσια έργα και άνθρωπό του στην κυβέρνηση Καραμανλή, από την οποία συνεχίζει να παίρνει όλα τα μεγάλα έργα, τον Γιώργο Σουφλιά. Ο οποίος "τα έχει βρει" και με τον Λαμπράκη.

Λαμπράκης και Μπόμπολας, στα 3,5 χρόνια που ήταν ο Γιώργος Παπανδρέου στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, συναντήθηκαν αρκετές φορές μαζί του.

Τα θέματα που συζητούσε μαζί τους αφορούσαν… τις ασθένειες στον τρίτο κόσμο, το AIDS, την καρέτα-καρέτα κλπ, κάνοντας έτσι σαφές πως δεν είχε καμία πρόθεση να συζητήσει θέματα διακυβέρνησης και συμφωνιών ανάθεσης έργων ή ρύθμισης των τεράστιων χρεών τους, που θα ισοδυναμούσε με χάρισμα.

Για όλα αυτά τα θέματα, οι «εκδότες του δημοκρατικού χώρου», είχαν πολύ καλύτερη συνεργασία με τον Κώστα Καραμανλή, με τον οποίο "τα βρήκαν" και αναβαθμίστηκαν από «νταβατζήδες» σε έντιμους επιχειρηματίες. Ο Καραμανλής δεν είχε πρόβλημα "να τα βρει μαζί τους", κατά τη λογική «η δουλειά να γίνεται κι εγώ να είμαι στην εξουσία».

Οι δύο εκδότες ασκούν μεγάλη επιρροή σε αρκετούς βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, με τον Χρ. Λαμπράκη να επηρεάζει περισσότερους βουλευτές απ΄ ότι ο Γ, Μπόμπολας. Η επιρροή του πρώτου ασκείται σε βουλευτές που έχουν στηρίξει και τον Ανδρέα Παπανδρέου, ενώ ο δεύτερος έχει προτιμήσει το «εκσυγχρονιστικό» στρατόπεδο.
Το σχέδιο αφορούσε στη γρήγορη κατάληψη του ΠΑΣΟΚ, μέσω, πάντα, δημοκρατικών διαδικασιών , τις οποίες θα κατεύθυναν τα στελέχη που εκείνοι επηρεάζουν. Αυτός ήταν και ο λόγος που ο Βενιζέλος και οι δικοί του εκθείασαν την απόφαση του Γ. Παπανδρέου να κινήσει άμεσα τις διαδικασίες εκλογής Προέδρου.

Ο Γιώργος κατάλαβε γρήγορα(μετά την...σφαλιάρα) "που πηγαίνει το πράγμα" και άλλαξε έγκαιρα στάση, παραπέμποντας σε ευθετότερο χρόνο την όλη υπόθεση.
Από τη στιγμή που η εξ΄ εφόδου κατάληψη του Κινήματος δεν πέτυχε, ο Βαγγέλης Βενιζέλος, άρχισε να αντιμετωπίζεται ως «καμένος», όπως και ο Ανδρέας Λοβέρδος.

Το σχέδιο, πάντως, της αντικατάστασης του Γιώργου δεν άλλαξε, παρά το ότι ο Σταύρος Ψυχάρης, που θεωρείται ότι κινεί τα νήματα, με το δικό του ιδιόμορφο τρόπο, λέει, πλέον, για τον Βαγγέλη ότι «δεν έχει έρμα».
Η αποδοχή της μετάθεσης των διαδικασιών για την ανάδειξη Προέδρου για το Νοέμβριο, από μέρους του Β. Βενιζέλου, αποτελεί έμμεση αναγνώριση της αποτυχίας του αρχικού σχεδίου. Αυτό που δεν κατάλαβε το πληθωρικό, κατά τα άλλα, στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, είναι ότι η μετάθεση δεν λειτουργούσε υπέρ του αλλά εναντίον του.

Γνωρίζοντας την εξέλιξη των πραγμάτων από την προηγούμενη της συνεδρίασης του Πολιτικού Συμβουλίου, ο Χρ. Λαμπράκης, από «Τα ΝΕΑ», ανήγγειλε, την ημέρα της συνεδρίασης, τις διεργασίες για τη δημιουργία «τρίτου πόλου».
Ήταν, ίσως, ο λόγος για τον οποίο ο Β. Βενιζέλος συμφώνησε στη μετάθεση, θεωρώντας, ίσως, ότι θα έχει χρόνο να το ξανασυζητήσει. Ίσως να είναι και ο λόγος για τον οποίο εμφανίσθηκε εκνευρισμένος στη συνεδρίαση του οργάνου, στη διάρκεια της οποίας, όπως αναφέρθηκε, είχε συμπεριφορά τηλεοπτικού δημοσιογράφου, σχολιάζοντας τους πάντες και τον Γιώργο Παπανδρέου, χωρίς να παρουσιάσει ο ίδιος τις θέσεις του.

Την ίδια μέρα εκνευρισμένος εμφανίσθηκε και ο Α. Λοβέρδος, ο οποίος «βγήκε» σε όλα τα ραδιόφωνα και τα κανάλια, για να υποστηρίξει ότι ο Γιώργος Παπανδρέου υποστηρίζεται από τη δεξιά.

Η ουσία είναι ότι αναζητείται η «τρίτη λύση» από τους ομίλους και τα συγκροτήματα, η οποία, αν δεν υπάρξει άλλος τρόπος, θα αναδειχτεί μέσα από μια όξυνση της αντιπαράθεσης Παπανδρέου-Βενιζέλου, η οποία θα υποστηριχθεί ότι απειλεί με διάσπαση το ΠΑΣΟΚ, ώστε να εμφανιστεί ως ενωτική και υπεράνω «προσωπικών διαφορών», η λύση που θα έχει ετοιμαστεί στο παρασκήνιο.